تبلیغات
چلچراغ هدایت - متن خطبه علی گونه زینب(س) در برابر یزید در شام
متن خطبه علی گونه زینب(س) در برابر یزید در شام

به روایت سید بن طاوس و دیگران متن خطبه به شرح زیر است: 
الحمد للَّه رب العالمین و صلّى اللَّه على رسوله و آله اجمعین. خدا راست می‌گوید كه فرموده است: «ثُمَّ كانَ عاقِبَةَ الَّذینَ أَساؤُا السُّواى‏ أَنْ كَذَّبُوا بِآیاتِ اللَّهِ وَ كانُوا بِها یَسْتَهْزِؤُنَ.» (روم / 10) (آن گاه فرجام كسانى كه بدى كردند [بسى‏] بدتر بود، [چرا] كه آیات خدا را تكذیب كردند و آنها را به ریشخند مى‏گرفتند.)اى یزید! تو گمان كردى چون راههای زمین و افق‏هاى آسمان را بر ما بسته‏اى و ما نظیر اسیران سوق داده می‌شویم، ما نزد خدا خوار هستیم و تو نزد او گرامى خواهى بود و این موضوع نشان می‌دهد كه تو نزد خدا اهمیت دارى؟ لذا با حالت بزرگ منشى به اطراف خود نظر می‌كنى و فوق العاده مسرورى از این که دنیا به تو رو كرده، امور تو منظم و مرتب شده و مقام سلطنت ما براى تو با صفا شده؟ آرام باش! آرام باش! آیا قول خداى سبحان را فراموش كرده اى كه می‌فرماید: «وَ لا یَحْسَبَنَّ الَّذِینَ كَفَرُوا أَنَّما نُمْلِی لَهُمْ خَیْرٌ لِأَنْفُسِهِمْ، إِنَّما نُمْلِی لَهُمْ لِیَزْدادُوا إِثْماً وَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِینٌ‏.» (آل عمران / 178) (و البته نباید كسانى كه كافر شده‏اند تصور كنند این که به ایشان مهلت مى‏ دهیم براى آنان نیكوست ما فقط به ایشان مهلت مى‏ دهیم تا بر گناه [خود] بیفزایند، و [آن گاه‏] عذابى خفت‏ آور خواهند داشت.)
 سپس فرمود: اى پسر آزادشدگان‏! آیا از عدالت تو است كه زنان و كنیزان خود را پشت پرده جاى دهى و دختران پیامبر اسلام را به اسیرى ببرى و سوق دهى؟ تو چادرهاى ایشان را برداشتى؛ صورت‌هاى آنان را باز نمودى؛ دشمنان ایشان را با ذلت و خوارى شهر به شهر می‌برند و مردم به تماشاى آنان می‌آیند؛ اشخاص از نزدیك و دور، ناكس و شریف متوجه صورت ایشان می‌شوند؛ از مردان دوست و یاوری با آنان نیست؛ احدى از طرفداران آنان نیست كه از آنان دفاع نماید. چگونه می‌توان چشم امید به كسى داشت كه جگرهاى مردان با ذكاوت را از دهان خود خارج نمود و گوشت وى از خون شهیدان روییده باشد؟ چگونه از بغض ما اهل بیت خوددارى می‌كند كسى كه با چشم دشمنى و طعنه زدن و كینه و ستیزه به ما نگاه می كند؟ سپس بدون این که این سخن را گناه و عمل بزرگى بدانى، می‌گویی: 
پس براى این عملى كه من انجام دادم اظهار فرح و خوشحالى می‌كردند و مى‏ گفتند: اى یزید دستت بریده و شل مباد!

                                      متن خطبه علی گونه زینب(س) در برابر یزید در شام  

تو می‌كوشى كه در حضور اهل مجلس خود چوب به دندان‌هاى ابى عبداللَّه كه بزرگ جوانان اهل بهشت است بزنى، چرا تو یك چنین شعرى را نخوانى در صورتى كه‏ نیشتر به دمل زدى و رگ و ریشه ما را قطع نمودى! تو این عمل را به وسیله ریختن خون ذریه حضرت محمّد ـ صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم ـ و ستارگان زمین كه از آل عبدالمطلب می‌باشند انجام دادى. اكنون بزرگان و گذشتگان خود را صدا می‌زنى. طولى نمی‌كشد كه تو نیز در جایگاه آنان وارد خواهى شد. در آن موقع حتما دوست خواهى داشت كه كاش شل و لال بودى و آنچه را كه گفته بودى نمی‌گفتى و این اعمالى را كه انجام داده‏اى، انجام نمی‌دادى.
پروردگارا! تو حق ما را بگیر! بار خدایا! تو از افرادى كه در حق ما ظلم كردند انتقام بكش! غضب خود را بر آن اشخاصى كه خون ما را ریختند و یاوران ما را كشتند نصیب فرما.
اى یزید! به خدا قسم تو نبریدى مگر پوست خود را؛ قطع نكردى مگر گوشت خویشتن را. به زودى در حالى بر پیغمبر خدا وارد می‌شوى كه متحمل ریختن خون ذریه او شده باشى و نسبت به عترت و پاره بدن آن حضرت هتك حرمت كردى. خداى توانا پراكندگى آنان را به اجتماع مبدل می‌كند و حق ایشان را خواهد گرفت.
 اى یزید! «وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ قُتِلُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْیاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُون‏.» (آل عمران / 169)(هرگز گمان نكنى آن افرادى كه در راه خدا كشته شدند نظیر مردگان باشند، بلكه زنده ‏اند؛ نزد پروردگار خود رزق داده می‌شوند.) اى یزید! براى تو همین كافى كه خدا بر تو حاكم و حضرت محمد خصم تو باشد و جبرئیل ما را یاورى نماید. آن افرادى كه دستیار تو شدند و تو را بر گردن مسلمانان مسلط كردند، به زودى خواهید دانست كه كدام یك از شما داراى بدترین مكان و ضعیف‌ترین لشكر خواهید بود.
گرچه با تو سخن گفتن موجب بلا و محنت من مى‏شود، ولى در عین حال من قدر و قابلیت تو را كوچك می‌شمارم و سركوبى و توبیخ تو را بزرگ و لازم می‌دانم. ولى چه باید كرد كه چشم‏ها گریان و سینه و جگرها سوخته است! آگاه‏ باش: العجب كل العجب كه حزب شیطان و آزادشدگان، حزب خدا را كه نجیب بودند كشتند! این دست‏ها است كه از خون ما و این دهان‌ها است كه از گوشت ما تغذى می‌نمایند! آن جثه ‏هاى پاكیزه است كه گرگ‌هاى بیابانى آنها را به نوبت زیارت می‌كنند و بچه هاى كفتارها آنها را به خاك می‌مالند. گرچه تو ما را از راه ظلم به غنیمت گرفتى، ولى طولى نمی‌كشد در آن موقعى كه جز آنچه را که پیش فرستاده باشى نخواهى یافت، ضامن غرامت ما خواهى بود. و پروردگار تو در حق بندگانش ظلم نخواهد كرد.
 ما به خدا شكایت می‌كنیم و به او اعتماد می‌نماییم. پس تو مكر و حیله خود را به كار ببر؛ سعى و كوشش خود را انجام بده؛ جد و جهد خویشتن را به پایان برسان. به خدا قسم كه تو ذكر و شخصیت ما را محو نخواهى كرد؛ وحى ما را نابود و از بین نخواهى برد. تو به فرجام ما نخواهى رسید. تو از این ننگ و عار تبرئه نخواهى شد. رأى تو ضعیف و روزگار حكم فرمایی تو قلیل و جمعیت تو پراكنده است. در آن روزى كه منادى ندا می‌كند و می‌گوید: آگاه باشید كه لعنت خدا بر ستمكاران باد. حمد و سپاس مخصوص آن خدایی است كه سعادت را نصیب افراد اول ما و شهادت و رحمت را نصیب آخرین افراد ما نمود.
 ما از خداى مهربان مسألت می‌نماییم كه ثواب فراوان و كاملى به آنان عطا و خلافت ما را نیكو فرماید. زیرا خدا مهربان و دوست دار ما است. خداست كه براى ما كافى و بهترین وكیل می‌باشد.

منبع: بحار الانوار ج 45 ص 133 به نقل از لهوف سید بن طاووس ص 135



طبقه بندی: احادیث و روایات معصومین علیهم السلام،

[ جمعه 13 آذر 1394 ] [ 02:36 ب.ظ ] [ یدالله محمودی ]

[ نظرات() ]

مجله اینترنتی دانستنی ها ، عکس عاشقانه جدید ، اس ام اس های عاشقانه