تبلیغات
چلچراغ هدایت
لاله های به خون خفته همیشه جاوید روستای زاویه سنگ(زادگاهمان)


[ سه شنبه 6 خرداد 1393 ] [ 04:21 ق.ظ ] [ یدالله محمودی ]

[ نظرات() ]

عید غدیر خم عیدالله اکبر مبارک باد.

محدث والامقام مرحوم علامه مجلسی  در کتاب زاد المعاد ازعالم عظیم الشان تشیع مرحوم شیخ مفید و او از امام صادق علیه السلام روایت می کند:

نمازی بسیار با فضیلت در روز غدیر است با این ترتیب که : دو رکعت است  با حمد و هر سوره که مایل باشی اگر چه با فضیلت تر آن است که در رکعت اول سوره قدر (انا انزلناه) و در رکعت دوم سوره توحید (قل هو الله) خوانده شود و وقت آن نزدیک به وقت زوال (چند دقیقه مانده به اذان ظهر) که وقت معرفی امیرالمؤمنین علیه السلام به جانشینی توسط پیامبر اکرم صلی الله علیه و اله بوده است. بعد از اتمام نماز به سجده می روی و صد بار «شکرا لله» و یا «شکرا» بگویی و چون سر از سجده برداشتی این دعای جلیل القدر را بخوانی: 

اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِأَنَّ لَکَ الْحَمْدَ وَحْدَکَ لَا شَرِیکَ لَکَ وَ أَنَّکَ وَاحِدٌ أَحَدٌ صَمَدٌ لَمْ تَلِدْ وَ لَمْ تُولَدْ وَ لَمْ یَکُنْ لَکَ کُفُواً أَحَدٌ وَ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُکَ وَ رَسُولُکَ صَلَوَاتُکَ عَلَیْهِ وَ آلِهِ یَا مَنْ هُوَ کُلَّ یَوْمٍ فِی شَأْنٍ کَمَا کَانَ مِنْ شَأْنِکَ أَنْ تَفَضَّلْتَ عَلَیَّ بِأَنْ جَعَلْتَنِی مِنْ أَهْلِ إِجَابَتِکَ وَ أَهْلِ دِینِکَ وَ أَهْلِ دَعْوَتِکَ وَ وَفَّقْتَنِی لِذَلِکَ فِی مُبْتَدَإِ خَلْقِی تَفَضُّلًا مِنْکَ وَ کَرَماً وَ جُوداً ثُمَّ أَرْدَفْتَ الْفَضْلَ فَضْلًا وَ الْجُودَ جُوداً وَ الْکَرَمَ کَرَماً رَأْفَةً مِنْکَ وَ رَحْمَةً إِلَی أَنْ جَدَّدْتَ ذَلِکَ الْعَهْدَ لِی تَجْدِیداً بَعْدَ تَجْدِیدِکَ خَلْقِی وَ کُنْتُ نَسْیاً مَنْسِیّاً نَاسِیاً سَاهِیاً غَافِلًا فَأَتْمَمْتَ نِعْمَتَکَ بِأَنْ ذَکَّرْتَنِی ذَلِکَ وَ مَنَنْتَ بِهِ عَلَیَّ وَ هَدَیْتَنِی لَهُ فَلْیَکُنْ مِنْ شَأْنِکَ یَا إِلَهِی وَ سَیِّدِی وَ مَوْلَایَ أَنْ تُتِمَّ لِی ذَلِکَ وَ لَا تَسْلُبَنِیهِ حَتَّی تَتَوَفَّانِی عَلَی ذَلِکَ وَ أَنْتَ عَنِّی رَاضٍ فَإِنَّکَ أَحَقُّ الْمُنْعِمِینَ أَنْ تُتِمَّ نِعْمَتَکَ عَلَیَّ اللَّهُمَّ سَمِعْنَا وَ أَطَعْنَا وَ أَجَبْنَا دَاعِیَکَ بِمَنِّکَ فَلَکَ الْحَمْدُ غُفْرَانَکَ رَبَّنَا وَ إِلَیْکَ الْمَصِیرُ آمَنَّا بِاللَّهِ وَحْدَهُ لَا شَرِیکَ لَهُ وَ بِرَسُولِهِ مُحَمَّدٍ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ صَدَّقْنَا وَ أَجَبْنَا دَاعِیَ اللَّهِ وَ اتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فِی مُوَالاةِ مَوْلَانَا وَ مَوْلَی الْمُؤْمِنِینَ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ عَبْدِ اللَّهِ وَ أَخِی رَسُولِهِ وَ الصِّدِّیقِ الْأَکْبَرِ وَ الْحُجَّةِ عَلَی بَرِیَّتِهِ الْمُؤَیَّدِ بِهِ نَبِیُّهُ وَ دِینُهُ الْحَقُّ الْمُبِینُ عَلَماً لِدِینِ اللَّهِ وَ خَازِناً لِعِلْمِهِ وَ عَیْبَةَ غَیْبِ اللَّهِ وَ مَوْضِعَ سِرِّ اللَّهِ وَ أَمِینَ اللَّهِ عَلَی خَلْقِهِ وَ شَاهِدَهُ فِی بَرِیَّتِهِ اللَّهُمَ‏ رَبَّنا إِنَّنا سَمِعْنا مُنادِیاً یُنادِی لِلْإِیمانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّکُمْ فَآمَنَّا رَبَّنا فَاغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ کَفِّرْ عَنَّا سَیِّئاتِنا وَ تَوَفَّنا مَعَ الْأَبْرارِ رَبَّنا وَ آتِنا ما وَعَدْتَنا عَلی‏ رُسُلِکَ وَ لا تُخْزِنا یَوْمَ الْقِیامَةِ إِنَّکَ لا تُخْلِفُ الْمِیعادَ فَإِنَّا رَبَّنَا بِمَنِّکَ وَ لُطْفِکَ وَ جُودِکَ أَجَبْنَا دَاعِیَکَ وَ اتَّبَعْنَا الرَّسُولَ وَ صَدَّقْنَاهُ وَ صَدَّقْنَا مَوْلَی الْمُؤْمِنِینَ وَ کَفَرْنَا بِالْجِبْتِ وَ الطَّاغُوتِ فَوَلِّنَا مَا تَوَلَّیْنَا وَ احْشُرْنَا مَعَ أَئِمَّتِنَا فَإِنَّا بِهِمْ مُؤْمِنُونَ مُوقِنُونَ وَ لَهُمْ مُسَلِّمُونَ آمَنَّا بِسِرِّهِمْ وَ عَلَانِیَتِهِمْ وَ شَاهِدِهِمْ وَ غَائِبِهِمْ وَ حَیِّهِمْ وَ مَیِّتِهِمْ وَ رَضِینَا بِهِمْ أَئِمَّةً وَ قَادَةً وَ سَادَةً وَ حَسْبُنَا بِهِمْ بَیْنَنَا وَ بَیْنَ اللَّهِ دُونَ خَلْقِهِ لَا نَبْتَغِی بِهِمْ بَدَلًا وَ لَا نَتَّخِذُ مِنْ دُونِهِمْ وَلِیجَةً وَ بَرِئْنَا إِلَی اللَّهِ مِنْ کُلِّ مَنْ نَصَبَ لَهُمْ حَرْباً مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ مِنَ الْأَوَّلِینَ وَ الْآخِرِینَ وَ کَفَرْنَا بِالْجِبْتِ وَ الطَّاغُوتِ وَ الْأَوْثَانِ الْأَرْبَعَةِ وَ أَشْیَاعِهِمْ وَ أَتْبَاعِهِمْ وَ کُلِّ مَنْ وَالاهُمْ مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ مِنْ أَوَّلِ الدَّهْرِ إِلَی آخِرِهِ اللَّهُمَّ إِنَّا نُشْهِدُکَ أَنَّا نَدِینُ بِمَا دَانَ بِهِ مُحَمَّدٌ وَ آلُ مُحَمَّدٍ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ عَلَیْهِمْ وَ قَوْلُنَا مَا قَالُوا وَ دِینُنَا مَا دَانُوا بِهِ مَا قَالُوا بِهِ قُلْنَا وَ مَا دَانُوا بِهِ دِنَّا وَ مَا أَنْکَرُوا أَنْکَرْنَا وَ مَنْ وَالَوْا وَالَیْنَا وَ مَنْ عَادُوا عَادَیْنَا وَ مَنْ لَعَنُوا لَعَنَّا وَ مَنْ تَبَرَّءُوا مِنْهُ تَبَرَّأْنَا مِنْهُ وَ مَنْ تَرَحَّمُوا عَلَیْهِ تَرَحَّمْنَا عَلَیْهِ آمَنَّا وَ سَلَّمْنَا وَ رَضِینَا وَ اتَّبَعْنَا مَوَالِیَنَا صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَیْهِمْ اللَّهُمَّ فَتَمِّمْ لَنَا ذَلِکَ وَ لَا تَسْلُبَنْاهُ وَ اجْعَلْهُ مُسْتَقَرّاً ثَابِتاً عِنْدَنَا وَ لَا تَجْعَلْهُ مُسْتَعَاراً وَ أَحْیِنَا مَا أَحْیَیْتَنَا عَلَیْهِ وَ أَمِتْنَا إِذَا أَمَتَّنَا عَلَیْهِ. آلُ مُحَمَّدٍ أَئِمَّتُنَا فَبِهِمْ نَأْتَمُّ وَ إِیَّاهُمْ نُوَالِی وَ عَدُوَّهُمْ وَ عَدُوَّ اللَّهِ نُعَادِی فَاجْعَلْنَا مَعَهُمْ فِی الدُّنْیَا وَ الْآخِرَةِ وَ مِنَ الْمُقَرَّبِینَ فَإِنَّا بِذَلِکَ رَاضُونَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ.

سپس بار دیگر به سجده رود و صد بار «الحمدلله» و صد بار «شکرا لله» گوید و در اینجا نماز به پایان می رسد.

امام صادق علیه السلام فرمود: هر کس این نماز را به جای آورد، پاداش کسی را خواهد داشت که در روز غدیر خم نزد رسول الله صلی الله علیه و آله حاضر بوده و با آن حضرت بر ولایت امیرالمؤمنین علیه السلام بیعت کرده است. همچنین درجه او در بهشت با صدیقین و کسانی خواهد بود که در این روز، خدا و رسولش را با اخلاص مانند سلمان و ابوذر و مقداد تصدیق کرده است و نیز ثوابش چونان کسانی خواهد بود که در رکاب رسول الله و امیرالمؤمنین و حسن و حسین صلوات الله علیهم  به شهادت رسیده اند و نیز در فضیلت و اجر مانند کسانی خواهد بود که زیر پرچم و در خیمه صاحب الرمان علیه السلام بوده و از یاران خاص و خالص و برگزیده آن حضرت هستند.  

منبع: زاد المعاد، تالیف علامه مجلسی ص ۲۱۴



[ شنبه 18 شهریور 1396 ] [ 05:40 ق.ظ ] [ یدالله محمودی ]

[ نظرات() ]

حلول ماه مبارک رمضان

پیامبر اکرم(ص) در آخرین جمعه ماه شعبان در اهمیت رمضان سخن گفته و فرموده‌اند: ای مردم! رمضان ماهی است که در آن به میهمانی خدا دعوت شده‌اید و در آن از اهل کرامت خدا قرار داده شده‌اید، نفس‌هایتان در آن تسبیح است. خوابتان در آن عبادت است، ... آن گاه به جایگاه روزه‌داران در قیامت اشاره کردند و فرمودند: چون روز قیامت شود منادی ندا می‌دهد: کجایند میهمانان خدا؟ پس روزه‌داران را می‌آورند... آنان را بر مرکب‌هایی عالی (از جنس) نور سوار می‌کنند و در حالی که تاج کرامت بر سر آنان است، آن‌ها را به بهشت می‌برند.

همین اهمیت آداب استقبال از رمضان نزد معصومان و مقربان الهی است که نزد مردم، نیز آدابی هم چون غبارروبی مساجد، روزه پیشواز و استهلال شکل گرفته است.

از این رو حضرت رسول(ص) یارانش را برای کوشش و تلاش عبادی بیشتر در رمضان آماده می‌ساخت. برای پیشبرد این هدف و کاربردی کردن آن از ویژگی‌های رمضان و افزایش پاداش‌ها در این ماه مبارک می‌فرمود:

«إِذَا دَخَلَ شَهْرُ رَمَضَانَ فُتِّحَتْ أَبْوَابُ السَّمَاءِ وَغُلِّقَتْ أَبْوَابُ جَهَنَّمَ وَسُلْسِلَتْ الشَّیَاطِینُ؛ 

آن‌گاه که ماه رمضان درآید درهای آسمان گشوده و درهای جهنم بسته و همه شیاطین در بند می‌شوند.»

و می‌فرمود:

«إذا کانَ أوَّلُ لَیلَةٍ مِن شَهرِ رَمَضانَ صُفِّدَتِ الشَّیاطینُ ومَرَدَةُ الجِنِّ، وغُلِّقَت أبوابُ النّارِ فَلَم یُفتَح مِنها بابٌ، وفُتِّحَت أبوابُ الجَنَّةِ فَلَم یُغلَق مِنها بابٌ، ویُنادی مُنادٍ: یا باغِیَ الخَیرِ أقبِل! ویا باغِیَ الشَّرِّ أقصِر! وللّه عُتَقاءُ مِنَ النّارِ وَ ذَلِکَ کُلّ لَیلَة؛

چون اولین شب ماه رمضان باشد شیاطین و سرکشان جنی در بند شوند و درهای آتش -جهنم- محکم بسته شود و هیچ دری از آن باز نشود و درهای بهشت باز شوند و هیچ دری از آن بسته نشود و هاتفی بانگ دهد: ای جوینده نیکی‌ها باز آی! و ای جوینده زشتی‌ها دست بردار! خداوند را در این ماه آزاد شدگانی است که از آتش جهنم آزاد شوند و این (امر) هر شب است».

یعنی: هر شب افرادی از آتش جهنم آزاد می‌شوند. پیامبر اکرم(ص) فرمود:

«أَتَاکُمْ رَمَضَانُ شَهْرٌ مُبَارَکٌ فَرَضَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَیْکُمْ صِیَامَهُ تُفْتَحُ فِیهِ أَبْوَابُ السَّمَاءِ وَتُغْلَقُ فِیهِ أَبْوَابُ الْجَحِیمِ وَتُغَلُّ فِیهِ مَرَدَةُ الشَّیَاطِینِ لِلَّهِ فِیهِ لَیْلَةٌ خَیْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ مَنْ حُرِمَ خَیْرَهَا فَقَدْ حُرِمَ؛

ماه رمضان سویتان آمده است! روزه گرفتن (روزهای) آن را خداوند بر شما واجب کرده، در آن درهای آسمان باز و درهای دوزخ بسته می‌شوند سرکشان شیاطین در این ماه در بند شوند خداوند در آن شبی دارد که از هزار ماه بهتر است. کسی که از خیر و نیکی آن محروم شود در حقیقت محروم (واقعی) است».

و فرمود:

«اِنَّ فِی الْجَنَّةِ بَابًا یُقَالُ لَهُ: الرَّیَّانُ، یَدْخُلُ مِنْهُ الصَّائِمُونَ یَوْمَ الْقِیَامَةِ لَا یَدْخُلُ مِنْهُ أَحَدٌ غَیْرُهُمْ یُقَالُ: أَیْنَ الصَّائِمُونَ؟ فَیَقُومُونَ لَا یَدْخُلُ مِنْهُ أَحَدٌ غَیْرُهُمْ فَإِذَا دَخَلُوا أُغْلِقَ فَلَمْ یَدْخُلْ مِنْهُ أَحَدٌ؛

به راستی بهشت را دری است که ریّان نام دارد و روز قیامت روزه‌داران از آن وارد بهشت می‌شوند و هیچ‌کس جز آنان از آن در نیایند پس چون همگان از آن در به بهشت شوند آن در بسته شود و دیگر کسی از آن وارد نشود».



[ شنبه 6 خرداد 1396 ] [ 06:38 ب.ظ ] [ یدالله محمودی ]

[ نظرات() ]

حدیث روز
امیرالمومنین امام علی علیه السلام فرمودند: مرگ گذشتگان براى عبرت شما كافى است، آنها را به گورشان حمل كردند، بى آن كه بر مركبى سوار باشند، آنان را در قبر فرود آوردند بى آن كه خود فرود آیند.
چنان از یاد رفتند که گویا از آبادكنندگان دنیا نبودند و آخرت همواره خانه شان بود، آن چه را وطن خود مى‌دانستند از آن رمیدند، و از آنجا كه مى رمیدند، آرام گرفتند.
و از چیزهایى كه با آنها مشغول بودند جدا شدند، و آنجا را كه سرانجامشان بود ضایع كردند. 

اكنون نه قدرت دارند از اعمال زشت خود دورى كنند، و نه مى توانند عمل نیكى بر نیكى هاى خود بیفزایند، به دنیایى انس گرفتند كه مغرورشان كرد، چون به آن اطمینان داشتند سرانجام مغلوبشان نمود.

متن حدیث:


فَكَفَى وَاعِظا بِمَوْتَى عَایَنْتُمُوهُمْ، حُمِلُوا إِلَى قُبُورِهِمْ غَیْرَ رَاكِبِینَ، وَاءُنْزِلُوا فِیها غَیْرَ نَازِلِینَ، فَكَاءَنَّهُمْ لَمْ یَكُونُوا لِلدُّنْیَا عُمَّارا، وَكَاءَنَّ الاَّْخِرَةَ لَمْ تَزَلْ لَهُمْ دَارا.
اءَوْحَشُوا مَا كَانُوا یُوطِنُونَ، وَاءَوْطَنُوا مَا كَانُوا یُوحِشُونَ، وَاشْتَغَلُوا بِمَا فَارَقُوا، وَاءَضَاعُوا مَا إِلَیْهِ انْتَقَلُوا. لاَ عَنْ قَبِیحٍ یَسْتَطِیعُونَ انْتِقَالا، وَلاَ فِی حَسَنٍ یَسْتَطِیعُونَ ازْدِیَادا. اءَنِسُوا بِالدُّنْیَا فَغَرَّتْهُمْ، وَوَثِقُوا بِهَا فَصَرَعَتْهُمْ.




«نهج البلاغه، خطبه 188»


[ جمعه 6 اسفند 1395 ] [ 12:16 ب.ظ ] [ یدالله محمودی ]

[ نظرات() ]

حدیث روز
امام جعفر صادق علیه السلام -در بیان سفارشهای لقمان به پسرش-: 

ای پسرم ! از حسد بپرهیز، كه در شأن تو نیست، و از بد اخلاقى دورى كن، كه از سرشت تو نیست؛ چرا كه تو با آن دو، جز به خودت زیان نمی ‏رسانى، و هر گاه خودت زیان‏رسانِ خود بودى، زحمت دشمنت را درباره كارت كم كرده‌اى؛ زیرا دشمنىِ تو با خودت، زیان‏بارتر از دشمنىِ دیگرى است. 

اى پسرم! كار خوبت را براى اهلش انجام بده و در آن، از خدا پاداش بخواه. [در خرج كردن ]میانه ‏رو باش و از ترس فقر و فلاكت، [از خرج كردنْ ]خوددارى نكن؛ ولى ریخت و پاش هم  نكن.
 
اى پسرم! سرور اخلاق حكیمانه، دین خداى متعال است. مَثَل دین، مانند درخت استوار است؛  ایمان به خدا آب آن است و نماز ریشه ‏هاى آن، و زكات تنه آن، و برادرى در راه خدا شاخه ‏هاى آن، و اخلاق نیكْ برگ‏هاى آن، و بیرون آمدن از گناهان، میوه آن. و همان‏گونه كه درخت، جز با میوه پاكیزه به كمال نمى‏‌رسد، دین نیز جز با بیرون آمدن از محرّمات، كامل نمى‌‏گردد.

اى پسرم ! هر چیزى نشانه‏ اى دارد كه بدان شناخته می‌شود. دین نیز سه نشانه دارد : پاك‏دامنى، دانش، و بردبارى.

متن حدیث: 

یا بُنَیَّ، اِحذَرِ الحَسَدَ فَلا یَكونَنَّ مِن شَأنِكَ، وَاجتَنِب سوءَ الخُلُقِ فَلا یَكونَنَّ مِن طَبعِكَ، فَإِنَّكَ لا تَضُرُّ بِهِما إلاّ نَفسَكَ، وإذا كُنتَ أنتَ الضّارَّ لِنَفسِكَ كَفَیتَ عَدُوَّكَ أمرَكَ، لِأَنَّ عَداوَتَكَ لِنَفسِكَ أضَرُّ عَلَیكَ مِن عَداوَةِ غَیرِكَ. 
یا بُنَیَّ، اِجعَل مَعروفَكَ فی أهلِهِ ، وكُن فیهِ طالِباً لِثَوابِ اللّه‏ِ، وكُن مُقتَصِداً، ولا تُمسِكهُ تَقتیراً، و لا تُعطِهِ تَبذیراً.
 
یا بُنَیَّ، سَیِّدُ أخلاقِ الحِكمَةِ دینُ اللّه‏ِ تَعالى، و مَثَلُ الدّینِ كَمَثَلِ الشَّجَرَةِ الثّابِتَةِ، فَالإِیمانُ بِاللّه‏ِ ماؤُها، وَالصَّلاةُ عُروقُها، وَالزَّكاةُ جِذعُها، وَالتَّآخی فِی اللّه‏ِ شُعَبُها، وَ الأَخلاقُ الحَسَنَةُ وَرَقُها، وَ الخُروجُ عَن مَعاصِی اللّه‏ِ ثَمَرُها، و لا تَكمُلُ الشَّجَرَةُ إلاّ بِثَمَرَةٍ طَیِّبَةٍ، كَذلِكَ الدّینُ لا یَكمُلُ إلاّ بِالخُروجِ عَنِ المَحارِمِ.
یا بُنَیَّ، لِكُلِّ شَیءٍ عَلامَةٌ یُعرَفُ بِها، و إنَّ لِلدّینِ ثَلاثَ عَلاماتٍ: العِفَّةَ، وَ العِلمَ، وَ الحِلمَ.



«قصص الأنبیاء، ص 196 - بحار الأنوار، ج13 ص 420»


[ سه شنبه 3 اسفند 1395 ] [ 07:30 ق.ظ ] [ یدالله محمودی ]

[ نظرات() ]

حدیث روز
امام جعفر صادق علیه‏ السلام فرمودند:
بى‏ گمان بنده به سبب یكى از پنج كاری كه همگى مانند و شبیه به یکدیگر بوده و شناخته شده هستند، از ایمان خارج مى‏‌شود : كفر، شرك، گمراهى، فسق و ارتكاب كبائر(گناهان کبیره)

متن حدیث: 

إمامُ الصّادقُ علیه‌السلام:
قَد یَخْرُجُ [العبدُ] مِن الإیمانِ بخَمْسِ جِهاتٍ مِن الفعلِ كُلُّها مُتَشابِهاتٌ مَعروفات: الكفرُ، و الشِّركُ، و الضّلالُ، و الفِسقُ، و رُكوبُ الكبائرِ.




«تحف العقول،صفحه 330 »


[ دوشنبه 2 اسفند 1395 ] [ 07:29 ق.ظ ] [ یدالله محمودی ]

[ نظرات() ]

حدیث روز
امیرالمومنین امام علی علیه السلام فرمودند: 
اى زیاد از اسراف پرهیز، و میانه روى را برگزین، از امروز به فكر فردا باش، و از اموال دنیا به اندازه كفاف خویش نگهدار، و زیادى را براى روز نیازمندیت در آخرت پیش فرست. آیا امید دارى خداوند پاداش فروتنان را به تو بدهد در حالى كه از متكبّران باشى؟
 آیا طمع دارى ثواب انفاق كنندگان را دریابى در حالى كه در ناز و نعمت قرار دارى؟ و تهیدستان و بیوه زنان را از آن نعمت‏ها محروم مى‏ كنى؟
همانا انسان به آنچه پیش فرستاده، و نزد خدا ذخیره ساخته، پاداش داده خواهد شد. با درود

متن حدیث: 

فَدَعِ الْإِسْرَافَ مُقْتَصِداً،وَاُذْکُرْ فِی اَلْیَوْمِ غَداً،وَأَمْسِکْ مِنَ اَلْمَالِ بِقَدْرِ ضَرُورَتِکَ،وَ قَدِّمِ اَلْفَضْلَ لِیَوْمِ حَاجَتِکَ، أَتَرْجُو أَنْ یُعْطِیَکَ اَللَّهُ أَجْرَ اَلْمُتَوَاضِعِینَ،وَ أَنْتَ عِنْدَهُ مِنَ اَلْمُتَکَبِّرِینَ،وَتَطْمَعُ وَ أَنْتَ مُتَمَرِّغٌ فِی اَلنَّعِیمِ تَمْنَعُهُ الضَّعِیفَ،وَالْأَرْمَلَةَ أَنْ یُوجِبَ لَکَ ثَوَابَ الْمُتَصَدِّقِینَ،وَ إِنَّمَا اَلْمَرْءُ مَجْزِیٌّ بِمَا أَسْلَفَ وَ قَادِمٌ عَلَى مَا قَدَّمَ. وَ اَلسَّلاَمُ


"نهج البلاغه، نامه 21"


[ شنبه 30 بهمن 1395 ] [ 09:52 ب.ظ ] [ یدالله محمودی ]

[ نظرات() ]

چرا پیامبر(ص) دست دخترش، فاطمه زهرا(س) را می‌بوسید؟

 حضرت زهرا (س) در سنین 6-7 سالگی بودند اختلاف وجود دارد چون در تاریخ ولادت آن حضرت، روایات مختلف است که قضیه شعب ابی‌طالب پیش آمد،‌ شعب ابی‌طالب دوران بسیار سختی در تاریخ صدر اسلام است؛‌ یعنی دعوت پیامبر شروع شده بود، دعوت را علنی کرده بود، به تدریج مردم مکه به خصوص جوانان به خصوص برده‌ها به حضرت می‌گرویدند و بزرگان طاغوت مثل همان ابولهب و دیگران دیدند که هیچ چاره‌ای ندارند جز اینکه پیامبر و همه مجموعه دور و برش را از مکه اخراج کنند همین کار را هم کردند تعداد زیادی از این‌ها را که ده‌ها خانوار می‌شدند و شامل پیامبر و خویشاوندان پیامبر و خود ابی‌طالب با اینکه ابی‌طالب هم جزو بزرگان بود و بچه و بزرگ و کوچک می‌شدند همه را از مکه بیرون کردند.

این‌ها از مکه بیرون رفتند اما کجا بروند؟ تصادفاً جناب ابی‌طالب، در گوشه‌ای از نزدیکی مکه، فرضاً چند کیلومتری مکه در شکاف کوهی ملکی داشت، اسمش شعب ابی‌طالب بود شعب یعنی همان شکاف کوه؛ یک دره کوچک، ما مشهدی‌ها به چنین جایی «بازه»‌ می‌گوییم اتفاقا این از آن لغت‌های صحیح دقیق فارسی سره هم هست که به لهجه محلی، روستایی‌ها به آن «بزه» می‌گویند اما همان اصلش بازه است. جناب ابی‌طالب یک بازه یا یک شعب داشت، گفتند به آنجا برویم.

حالا شما فکرش را بکنید! در مکه، روزها هوا گرم و شب‌ها بی‌نهایت سرد بود؛ یعنی وضعیتی غیرقابل تحمل، این‌ها سه سال در این بیابان‌ها زندگی کردند چقدر گرسنگی کشیدند چقدر سختی کشیدند، چقدر محنت بردند، خدا می‌داند، یکی از دوره‌های سخت پیامبر، آنجا بود، پیامبر اکرم در این دوران، مسئولیتش فقط مسئولیت رهبری به معنای اداره یک جمعیت نبود، باید می‌توانست از کار خودش پیش این‌هایی که دچار محنت شده‌اند،‌ دفاع کند.

می‌دانید وقتی که اوضاع خوب است، کسانی که دور محور یک رهبری جمع شده‌اند، همه از اوضاع راضی‌اند، می‌گویند خدا پدرش را بیامرزد، ما را به این وضع خوب آورد، وقتی سختی پیدا می‌شود همه دچار تردید می‌شوند. می‌گویند ایشان ما را آورد؛ ما که نمی‌خواستیم به این وضع دچار شویم البته ایمان‌های قوی می‌ایستند، اما بالاخره همه سختی‌ها به دوش پیامبر فشار می‌آورد.

در همین اثنا وقتی که نهایت شدت روحی برای پیامبر بود جناب ابی‌طالب که پشتیبان پیامبر و  امید او محسوب می‌شد و خدیجه کبری که او هم بزرگ‌ترین کمک روحی برای پیامبر به شمار می‌رفت، در ظرف یک هفته از دنیا رفتند! حادثه خیلی عجیبی است؛ یعنی پیامبر تنهای تنها شد.

من نمی‌دانم شما هیچ وقت رئیس یک مجموعه کاری بوده‌اید تا بدانید معنای مسئولیت یک مجموعه چیست؟! در چنین شرایطی، انسان واقعاً‌ بی‌چاره می‌شود. در این شرایط نقش فاطمه زهرا (س) را ببینید آدم تاریخ را که نگاه می‌کند اینگونه موارد را در گوشه کنارها هم باید پیدا کند، متأسفانه هیچ فصلی برای این طور چیزها باز نکرده‌اند، فاطمه زهرا (س) مثل یک مادر، مثل یک مشاور، مثل یک پرستار برای پیامبر بوده است. آنجا بوده که گفتند فاطمه ام‌ابیها، مادر پدرش است این مربوط به آن وقت است؛ یعنی وقتی که یک دختر 6-7 ساله این گونه بوده است البته در محیط‌های عربی و در محیط‌ها ی گرم، دختران زودتر رشد جسمی و روحی می‌کنند مثلاً به اندازه رشد یک دختر ده، دوازده ساله امروز این احساس مسئولیت است آیا این نمی‌تواند برای یک جوان الگو باشد که نسبت به مسائل پیرامونی خودش زود احساس مسئولیت و احساس نشاط کند؟ آن سرمایه عظیم نشاطی را که در وجود اوست خرج کند، برای اینکه غبار کدورت و غم را از چهره پدری که مثلا حدود 50 سال از سنش می‌گذرد و تقریباً پیرمردی شده است پاک کند. آیا این نمی‌تواند برای یک جوان الگو باشد؟ این خیلی مهم است.

آن وقت در چنین دنیایی، پیامبر اکرم دختری تربیت می‌کند که این دختر، شایستگی آن را پیدا می‌کند که پیامبر خدا بیاید دست او را ببوسد! بوسه بر دست فاطمه زهرا از طرف پیامبر را، هرگز نباید حمل بر یک معنای عاطفی کرد این خیلی غلط و خیلی حقیر است اگر ما خیال کنیم که چون دخترش بود و دوستش می‌داشت، دستش را می‌بوسید مگر شخصیتی به آن ارجمندی، آن هم با آن عدل و حکمتی که در پیامبر هست و اتکایش به وحی و الهام الهی است خم می‌شود و دست دخترش را می‌بوسد؟ نه، این یک چیز دیگر و یک معنای دیگری است این حاکی است که این دختر جوان، این زنی که وقتی از دنیا رفته، بین هجده سال تا بیست و پنج سال سن داشته، هجده سال هم گفته‌اند اصلا در اوج ملکوت انسانی قرار داشته و یک شخص فوق‌العاده بوده است. این نگرش اسلام به زن است.

اما مقام معنوی این بزرگوار، نسبت به مقام جهادی و انقلابی و اجتماعی او، باز به مراتب بالاتر است. فاطمه زهرا به صورت، یک بشر و یک زن، آن هم زن جوانی است اما در معنا، یک حقیقت عظیم و یک نور درخشان الهی و یک بنده صالح و یک انسان ممتاز و برگزیده است.

کسی است که رسول اکرم به امیرالمومنین (ع) فرمود: «یا علی انت امام امتی و خلیفتی علیها بعدی و انت قائد المؤمنین الی الجنة و کأنی انظر الی ابنتی فاطمه قد اقبلت یوم القیامه علی نجیب من نور عن یمینها سبعون الف ملک و عن یسارها سبعون الف ملک و بین یدیها سبعون الف ملک و خلفها سبعون الف ملک تقود مومنات امتی الی الجنه»؛ یعنی در روز قیامت امیرالمؤمنین مردان مؤمن را و فاطمه زهرا زنان مؤمن را به بهشت الهی راهنمایی می‌کنند، او عِدل و هم‌پایه و هم‌سنگ امیرالمؤمنین است. آن کسی که وقتی در محراب عبادت می‌ایستاد هزاران فرشته مقرب خدا، به او خطاب و سلام می‌کردند و تهنیت می‌گفتند و همان سخنی را بیان می‌کردند که فرشتگان قبلاً به مریم اطهر گفته بودند عرض می‌کردند: «یا فاطمه ان الله اصطفاک و طهرک و اصطفاک علی نساء العالمین» این مقام معنوی فاطمه زهراست.

زنی آن هم در سنین جوانی از لحاظ معنوی به جایی می‌رسد که بنابر آنچه که در بعضی از روایات است فرشتگان با او سخن می‌گویند و حقایق را به او ارائه می‌دهند «محدثه» است یعنی کسی است که فرشتگان با او حدیث می‌کنند و حرف می‌زنند این مقام معنوی و میدان وسیع و قله رفیع، در مقابل همه زن‌ها آفرینش و عالم است فاطمه زهرا در قله این بلندای عظیم ایستاده و به همه زنان عالم خطاب می‌کند و آنها را به پیمودن این راه دعوت می‌کند.



[ جمعه 29 بهمن 1395 ] [ 08:52 ق.ظ ] [ یدالله محمودی ]

[ نظرات() ]

حدیث روز
امام محمد باقر علیه‌السلام فرمودند: امر به معروف و نهى از منكر راه و روش پیامبران و شیوه صالحان است.

و فریضه بزرگى است كه دیگر فرایض به واسطه آن بر پا می‌شود، راه‏‌ها امن می‌گردد و درآمدها حلال می‌شود و حقوق پایمال شده به صاحبانش برمی‌گردد.

زمین آباد می‌شود و (بدون ظلم) حق از دشمنان گرفته می‌شود و كارها سامان می‌پذیرد.

متن حدیث: 

قال الباقر علیه‌السلام: إنَّ الأمرَ بِالمَعروفِ وَ النَّهیَ عَنِ المُنكَرِ سَبیلُ الأنبیاءِ، وَ مِنهاجُ الصُّلَحاءِ، فَریضَةٌ عَظیمَةٌ بِها تُقامُ الفَرائضُ، و تَأمَنُ المَذاهِبُ، و تَحِلُّ المَكاسِبُ، و تُرَدُّ المَظالِمُ، وَ تَعمُرُ الأرضُ، وَ یُنصَفُ مِنَ الأعداءِ، وَ یَستَقیمُ الأمرُ؛


«اصول كافى، جلد5، صفحه56»


[ پنجشنبه 28 بهمن 1395 ] [ 08:49 ق.ظ ] [ یدالله محمودی ]

[ نظرات() ]

حدیث روز
پیامبر گرامی اسلام حضرت محمد مصطفی صلی الله علیه و آله فرمودند: کسى كه در دنیا به امانتى خیانت كند و آن را به صاحبش برنگرداند و آنگاه بمیرد بر دین من نمرده است و با خدا دیدار مى كند در حالى كه بر او خشمگین است.

متن حدیث: 

مَن خانَ أَمانَةً فِى الدُّنیا وَ لَم یَرُدَّها إِلى أَهلِها ثُمَّ أَدرَكَهُ المَوتُ ماتَ عَلى غَیرِ مِلَّتى و َیَلقَى اللّه  وَ هُوَ عَلَیهِ غَضبانٌ؛




«من لایحضره‌الفقیه ج4، ص 15 - امالى (صدوق)، ص430»


[ چهارشنبه 27 بهمن 1395 ] [ 08:47 ق.ظ ] [ یدالله محمودی ]

[ نظرات() ]

معادل امروزی مهریه حضرت زهرا(س) چقدر است؟

بارها در منابر و روضه‌ها شنیده‌ایم که آب فرات را بر روی پسر فاطمه(س) بستند، در حالی که مهر مادرش بوده است. اما این موضوع چقدر صحت دارد؟ 

«تاریخ قیام و مقتل جامع سیدالشهداء(ع)» در پاسخ به این شبهه می‌نویسد: 
در منابع روایی، احادیثی هست که آب فرات را جزء مهریه حضرت زهرا(س) معرفی می‌کند؛ چنان که براساس روایت جابر جعفی از امام باقر(ع)، خداوند مهریه حضرت فاطمه(س) را در زمین، چهار نهر قرار داده که یکی از آنها فرات است. (سه نهر دیگر نیل، دجله و رود بلخ هستند) 

اگر از نقد سندی و محتوایی این حدیث بگذریم، به نظر می‌رسد مقصود از مهر بودن فرات یا چهار نهر بزرگ برای حضرت زهرا(س) معنای تشریفی و نمادین آن است که با مقام قدسی و ولایی آن بانوی بزرگ ارتباط دارد؛ وگرنه روشن است که مهریه حضرت فاطمه(س) مبلغ معینی بود که امام علی(ع) در هنگام ازدواج پرداخت. 

اما مهریه حضرت زهرا(س) چقدر بود؟ 

*محاسبه مهریه حضرت زهرا (س) به قیمت امروز 
در حدیث از امام صادق(ع) که در صفحه 214 کتاب «معانی الأخبار» نقل شده، آمده است: پیغمبر خدا(ص) مهریه هیچ یک از همسران خود و همچنین مهریه هیچ یک از دخترانش را بیش از دوازده اوقیّة و نشّ تعیین نکرده و «اوقیّه» 40 درهم، و «نشّ» 20 درهم است.

با توجه به حدیث نورانی امام صادق(ع)، مهریه حضرت زهرا(س) حداکثر 500 درهم (نقره) است. در زمان پیدایش اسلام هر 10 درهم معادل یک دینار (طلا) ارزش داشته، بنابراین معادل مهریه حضرت 50 دینار می‌شود.

از سوی دیگر، در فقه اسلامی وزن هر دینار برابر با یک مثقال شرعی برابر 3.456 گرم است. بنابراین ارزش مهریه حضرت زهرا(س) حدود 173 گرم طلا بود.

در حال حاضر، هر سکه طلای بهار آزادی 8.133 گرم وزن دارد، بنابراین معادل مهریه حضرت زهرا(س) تقریباً 21 سکه بهار آزادی می‌شود. 
منبع: فارس


[ دوشنبه 25 بهمن 1395 ] [ 07:17 ق.ظ ] [ یدالله محمودی ]

[ نظرات() ]

حدیث روز
شیخ صدوق در عیون اخبار الرضا از رسول خدا صلی الله علیه و آله روایت نموده است هنگامی که روز قیامت فرا رسد دخترم فاطمه در حالی محشور می‌شود که لباس‌های خون آلودی با وی خواهد بود. آنگاه یکی از پایه‌های عرش را می‌گیرد و می‌گوید: "ای خدای عادل! بین من و قاتل فرزندانم حکم کن!" 
سپس پیامبر اکرم فرمود: "به خدای کعبه سوگند که خداوند برای دخترم [به حق] قضاوت می‌کند، زیرا خداوند برای غضب فاطمه غضب می‌نماید و با رضایت وی راضی خواهد شد.


متن حدیث: 

عیون أخبار الرضا (ع) بالأسانید الثلاثة عن الرضا عن آبائه (ع) قال رسول الله (ص) تحشر ابنتی فاطمة یوم القیامة و معها ثیاب مصبوغة بالدم فتتعلق بقائمة من قوائم العرش فتقول یا عدل احکم بینی و بین قاتل ولدی قال رسول الله (ص) فیحکم لابنتی و رب الکعبة و إن الله عز و جل یغضب لغضب فاطمة و یرضی لرضاها؛



«عیون اخبارالرضا(ع)- بحار الانوار، ج 43، ص 220»


[ یکشنبه 24 بهمن 1395 ] [ 07:15 ق.ظ ] [ یدالله محمودی ]

[ نظرات() ]

نحوه معرفی حضرت فاطمه(س) در خطبه فدکیه
هنگامى که غاصبان تصمیم  گرفتند فدک را از حضرت فاطمه(س) بگیرند، آن حضرت با گروهى از زنان فامیل و خدمتکاران خود راهی مسجد شد، در حالی که چادرش به زمین کشیده می‌شد، و راه رفتن او همانند راه رفتن پیامبر خدا بود. 
 
حضرت زهرا(س) بر خلیفه اول که در میان عده‌‏اى از مهاجرین و انصار و غیر آنان نشسته بود وارد شد، در این هنگام بین ایشان و دیگران پرده‌‏اى آویختند، آنگاه ناله‌‏اى جانسوز از دل برآورد که همه مردم به گریه افتادند. سپس حضرت خطبه بلندی قرائت کردند که فقط دو بخش از آن را مرور می‌کنیم: 
 
* متن خطبه 
 
«ثم قالت ایها الناس اعلموا انی فاطمه و ابی محمد (صلی الله علیه و آله) افول عوداً‌ و بدءاً،‌و لا اقول غلطاً، و لا افعل ما افعل شططاً»؛ ای مردم! آگاه باشید که من فاطمه (س) هستم و پدرم محمد (ص) است. همه گفتارم از روی صدق و راستی بوده و از نادرستی به دور هستم. هرگز از من کلام بی‌جا و بی‌ربط سر نمی‌زند. 
 
«لقد جاءکم رسول من انفسکم عزیز علیه ما عنتم حریص علیکم بالمومنین رؤف رحیم، فان تعزوه و تعرفوه تجدوه ابی دون نسائکم، و اخا ابن عمی دون رجالکم، و لنعم المعزی الیه (صلی الله علیه و آله و سلم)»؛ هر آینه پیامبری از خود شما مبعوث شده، هر آنچه شما را رنج بدهد بر او گران می‌آید و سخت است و او سخت به شما دلبسته و او با مؤمنان رئوف و مهربان است. این رسولی که از جانب خدا آمده، اگر تحقیق کند، پدر من بود نه پدر شما؛ در عقد اخوت پسر عموی من بود نه مردان شما؛ چه نسبت نیکویی میان آن دو است! 
 
* شرح خطبه 
 
حضرت فاطمه (س) برای این که مهاجر و انصار و همچنین سران سقیفه بدانند با چه شخصیتی و از چه خانواده‌ای روبه‌رو هستند، خود را با دو خصوصیت برجسته و مهم معرفی می‌کنند. 
 
اول این که، نامم فاطمه (س)‌ است و پدرم محمد رسول‌الله است، بنابر این حسب و نسب مرا به درستی بشناسید تا مرتکب اشتباه دیگر نشوید که بخواهید مرا همانند ملکیت فدک انکار بکنید و بگویید آن کس که خطبه فدکیه را ایراد کرده، «فاطمه» نبوده، بلکه زن دیگری بوده است و یا بگویید فاطمه بوده است، ولی دختر پیامبر نبوده است: «ایها الناس اعلموا إنی فاطمه و ابی محمد: ای مردم بدانید که من فاطمه هستم و پدرم محمد است.» 
 
دوم این که؛ آنچه را می‌گویم، غلط و اشتباهی در آن وجود ندارد و کارهایی که انجام می‌دهم بر خلاف حق و حقیقت نخواهد بود، بنابر این امکان خطا و اشتباه در سران سقیفه است که تصمیم اشتباه گرفته و راه خطا را طی می‌کنند، نه من: «و لا أقول ما أقول غلطاً و لا أفعل ما أفعال شططا» و آنچه می‌گویم غلط و اشتباه نیست و کارهایی که انجام می‌دهم بر خلاف حق به جا نمی‌آورم. 
 
حضرت فاطمه (س) برای اینکه خودش را بیشتر معرفی کند و مهاجر و انصار را شرمنده بی‌وفایی نسبت به خودش بنماید، با تلاوت آیات مربوط به ویژگی‌های رسول خدا، به معرفی رسول خدا (ص) و فضائل و تلاش‌های آن حضرت می‌پردازد. 
 
یکم؛ پیامبر (ص) خود را تافته جدا بافته از مردم نمی‌دانست،‌ بلکه خود را برخاسته از متن مردم می‌دانست و هرگز آن بعد ملکوتی و معنوی و بلندی عظمت موجب نشد که از شما فاصله بگیرد و خود را از طبقه ممتاز بداند: «لقد جائکم رسول من انفسکم»:‌ و به تحقیق رسولی به سوی شما آمده که از سنخ خودتان بوده و از متن جامعه برخاسته است.» 
 
دوم؛ چون پیامبر (ص) برخاسته از متن شما بود و فاصله‌ای از شما نداشت هر سختی و فشار و رنج و غمی بر شما وارد می‌شد،‌ غم و رنج بر خود می‌دانست و از آن رنج می‌برد و محزون می‌گردید:‌ «عزیز علیه ما عنتم: اگر سختی و فشاری بر شما وارد می‌شد، برای او سخت و ناگوار بود» 
 
سوم؛ چون رسول خدا (ص) رابطه تنگاتنگ با مردم داشت، نسبت به آنان مهربان و رئوف و به سرنوشت آنان حساس بود. در هدایت و ایمان مردم حریص بود و بیش از اندازه به زحمت می‌افتاد: «حریص علیکم بالمومنین رئوف الرحیم: بر آنچه خیر شما در آن قرار داشت، حرص می‌ورزید و نسبت به مومنین رئوف و مهربان بود» 
 
چهارم؛ این پیامبر مردمی، دلسوز، رئوف و مهربان به شما، اگر به نسب او مراجعه کنید نسبتی با شما ندارد،‌پدر زن شما و پسر عموی شما نیست و شما افتخار چنین نسبتی ندارید، بلکه پدر من و برادر پسر عمومی من علی (ع) است و این نسبت نزدیک به وی از افتخارات من است: «فان تعزوه، و تعرفوه، تجدوه ابی دون نسائکم و اخا ابن عمی دون رجالکم و لنعم المعزی الیه: اگر مراجعه به نسبت پیامبر کنید و او را بشناسید، می‌فهمید او پدر من است نه پدر زن‌های شما و پیامبر (ص) برادر پسرعموی من علی (ع) است، نه برادر مردان شما و چه سعادتمند است که به او [پیامبر (ص)] نسبت داده می‌شد.» 
 
منبع: دانشنامه فاطمی


[ یکشنبه 24 بهمن 1395 ] [ 07:14 ق.ظ ] [ یدالله محمودی ]

[ نظرات() ]

حدیث روز
امیرالمومنین امام علی علیه‌السلام  در نامه‌ای به یکی از عوامل جمع آوری مالیات:‌ با ترس از خدایی كه یكتاست و همتایی ندارد، حركت كن، در سر راه هیچ مسلمانی را نترسان، یا با زور از زمین او نگذر، و افزون تر از حقوق الهی از او مگیر.
هرگاه به آبادی رسیدی، در كنار آب فرود آی، و وارد خانه كسی مشو، سپس با آرامش و وقار به سوی آنان حركت كن، تا در میانشان قرارگیری، به آنها سلام كن، و در سلام و تعارف و مهربانی كوتاهی نكن
سپس می گویی: " ای بندگان خدا، مرا ولی خدا و جانشین او به سوی شما فرستاده، تا حق خدا را كه در اموال شماست تحویل گیرم، آیا در اموال شما حقی است كه به نماینده او بپردازید؟"

اگر كسی گفت: نه، دیگر به او مراجعه نكن، و اگر كسی پاسخ داد: آری، همراهش برو، بدون آنكه او را بترسانی، یا تهدید كنی، یا به كار مشكلی وادار سازی. هر چه از طلا و نقره به تو رساند برادر، و اگر دارای گوسفند یا شتر بود، بدون اجازه اش داخل مشو، كه اكثر اموال از آن اوست. 

آنگاه كه داخل شدی مانند اشخاص سلطه‌گر، و سختگیر رفتار نكن، حیوانی را رم مده، و هراسان مكن، و دامدار را مرنجان، حیوانات را به دو دسته تقسیم كن و صاحبش را اجازه ده كه خود انتخاب كند، پس از انتخاب اعتراض نكن، سپس باقیمانده را به دو دسته تقسیم كن و صاحبش را اجازه ده كه خود انتخاب كند و بر انتخاب او خرده مگیر، به همین گونه رفتار كن تا باقیمانده، حق خداوند باشد. ...

متن حدیث: 

انطَلِقْ عَلَى تَقْوَى اَللَّهِ وَحْدَهُ لاَ شَرِیكَ لَهُ وَ لاَ تُرَوِّعَنَّ مُسْلِماً وَ لاَ تَجْتَازَنَّ عَلَیْهِ كَارِهاً وَ لاَ تَأْخُذَنَّ مِنْهُ أَكْثَرَ مِنْ حَقِّ اَللَّهِ فِی مَالِهِ فَإِذَا قَدِمْتَ عَلَى اَلْحَیِّ فَانْزِلْ بِمَائِهِمْ مِنْ غَیْرِ أَنْ تُخَالِطَ أَبْیَاتَهُمْ ثُمَّ اِمْضِ إِلَیْهِمْ بِالسَّكِینَةِ وَ اَلْوَقَارِ حَتَّى تَقُومَ بَیْنَهُمْ فَتُسَلِّمَ عَلَیْهِمْ وَ لاَ تُخْدِجْ بِالتَّحِیَّةِ لَهُمْ ثُمَّ تَقُولَ عِبَادَ اَللَّهِ أَرْسَلَنِی إِلَیْكُمْ وَلِیُّ اَللَّهِ وَ خَلِیفَتُهُ لِآخُذَ مِنْكُمْ حَقَّ اَللَّهِ فِی أَمْوَالِكُمْ فَهَلْ لِلَّهِ فِی أَمْوَالِكُمْ مِنْ حَقٍّ فَتُؤَدُّوهُ إِلَى وَلِیِّهِ فَإِنْ قَالَ قَائِلٌ لاَ فَلاَ تُرَاجِعْهُ وَ إِنْ أَنْعَمَ لَكَ مُنْعِمٌ فَانْطَلِقْ مَعَهُ مِنْ غَیْرِ أَنْ تُخِیفَهُ أَوْ تُوعِدَهُ أَوْ تَعْسِفَهُ أَوْ تُرْهِقَهُ فَخُذْ مَا أَعْطَاكَ مِنْ ذَهَبٍ أَوْ فِضَّةٍ فَإِنْ كَانَ لَهُ مَاشِیَةٌ أَوْ إِبِلٌ فَلاَ تَدْخُلْهَا إِلاَّ بِإِذْنِهِ فَإِنَّ أَكْثَرَهَا لَهُ فَإِذَا أَتَیْتَهَا فَلاَ تَدْخُلْ عَلَیْهَا دُخُولَ مُتَسَلِّطٍ عَلَیْهِ وَ لاَ عَنِیفٍ بِهِ وَ لاَ تُنَفِّرَنَّ بَهِیمَةً وَ لاَ تُفْزِعَنَّهَا وَ لاَ تَسُوأَنَّ صَاحِبَهَا فِیهَا وَ اِصْدَعِ اَلْمَالَ صَدْعَیْنِ ثُمَّ خَیِّرْهُ فَإِذَا اِخْتَارَ فَلاَ تَعْرِضَنَّ لِمَا اِخْتَارَهُ ثُمَّ اِصْدَعِ اَلْبَاقِیَ صَدْعَیْنِ ثُمَّ خَیِّرْهُ فَإِذَا اِخْتَارَ فَلاَ تَعْرِضَنَّ لِمَا اِخْتَارَهُ فَلاَ تَزَالُ كَذَلِكَ حَتَّى یَبْقَى مَا فِیهِ وَفَاءٌ لِحَقِّ اَللَّهِ فِی مَالِهِ فَاقْبِضْ حَقَّ اَللَّهِ مِنْهُ فَإِنِ اِسْتَقَالَكَ فَأَقِلْهُ ثُمَّ اِخْلِطْهُمَا ثُمَّ اِصْنَعْ مِثْلَ اَلَّذِی صَنَعْتَ أَوَّلاً حَتَّى تَأْخُذَ حَقَّ اَللَّهِ فِی مَالِهِ وَ لاَ تَأْخُذَنَّ عَوْداً وَ لاَ هَرِمَةً وَ لاَ مَكْسُورَةً وَ لاَ مَهْلُوسَةً...


«نهج البلاغه، نامه 25»


[ چهارشنبه 20 بهمن 1395 ] [ 07:15 ب.ظ ] [ یدالله محمودی ]

[ نظرات() ]

حدیث روز
امیرالمومنین امام علی علیه السلام در نامه خود به حارث همدانی فرمودند: بدان كهبهترین مؤمنان كسى است كه جان خود و خویشاوندان و دارایى خود را پیش از دیگران در راه خدا تقدیم دارد.زیرا هر خیر كه پیشاپیش فرستى، اندوخته شده، براى تو بماند و هر چه واپس نهى، خیرش به دیگرى رسد.
بپرهیز از مصاحبت هر كس كه عملش ناپسند باشد، كه هر كس را به دوستش شناسند.

در شهرهاى بزرگ سكونت گیر كه محل اجتماع مسلمانان است و از جایى كه منزلگاه غفلت و ستم است و طاعت خداوند را یاران اندك است،بپرهیز . اندیشه خود منحصر به امورى دار كه به كارت آید و از نشستن بر سر بازارها حذر كن كه جایگاه شیطان است و محل بروز فتنه‏ هاست بر كسانى كه تو را بر آنان برترى است،  فراوان، نظر كن كه نظر كردن تو سپاسگزارى از نعمت است.

در روز جمعه سفر مكن تا در نماز جمعه حاضر آیى، مگر اینكه سفرت در راه خدا باشد یا كارى باشد كه در انجام دادنش ناچار باشى.
در همه كارها خدا را اطاعت كن، زیرا اطاعت حق از هر كار دیگر برتر است.
نفس را در عبادت بفریب و با او مدارا كن و بر او قهر منما. 
و به هنگام فراغت و آسایشش او را دریاب، مگر در آنچه بر تو واجب است كه از به جاى آوردن و مراعات آن در وقت مقرر، چاره‏ اى نیست. 
بترس كه مرگ به سراغت آید و تو در طلب دنیا از خداى گریخته باشى . بپرهیز از مصاحبت بد كاران كه شرّ پیوسته به شرّ است. 
خدا را بزرگ دار و دوستانش را دوست بدار و از خشم بپرهیز كه خشم از سپاهیان ابلیس است . والسلام

متن حدیث: 

وَ اِعْلَمْ أَنَّ أَفْضَلَ اَلْمُؤْمِنِینَ أَفْضَلُهُمْ تَقْدِمَةً مِنْ نَفْسِهِ وَ أَهْلِهِ وَ مَالِهِ فَإِنَّكَ مَا تُقَدِّمْ مِنْ خَیْرٍ یَبْقَ لَكَ ذُخْرُهُ وَ مَا تُؤَخِّرْهُ یَكُنْ لِغَیْرِكَ خَیْرُهُ وَ اِحْذَرْ صَحَابَةَ مَنْ یَفِیلُ رَأْیُهُ وَ یُنْكَرُ عَمَلُهُ فَإِنَّ اَلصَّاحِبَ مُعْتَبَرٌ بِصَاحِبِهِ وَ اُسْكُنِ اَلْأَمْصَارَ اَلْعِظَامَ فَإِنَّهَا جِمَاعُ اَلْمُسْلِمِینَ وَ اِحْذَرْ مَنَازِلَ اَلْغَفْلَةِ وَ اَلْجَفَاءِ وَ قِلَّةَ اَلْأَعْوَانِ عَلَى طَاعَةِ اَللَّهِ وَ اُقْصُرْ رَأْیَكَ عَلَى مَا یَعْنِیكَ وَ إِیَّاكَ وَ مَقَاعِدَ اَلْأَسْوَاقِ فَإِنَّهَا مَحَاضِرُ اَلشَّیْطَانِ وَ مَعَارِیضُ اَلْفِتَنِ وَ أَكْثِرْ أَنْ تَنْظُرَ إِلَى مَنْ فُضِّلْتَ عَلَیْهِ فَإِنَّ ذَلِكَ مِنْ أَبْوَابِ اَلشُّكْرِ وَ لاَ تُسَافِرْ فِی یَوْمِ جُمُعَةٍ حَتَّى تَشْهَدَ اَلصَّلاَةَ إِلاَّ فَاصِلاً فِی سَبِیلِ اَللَّهِ أَوْ فِی أَمْرٍ تُعْذَرُ بِهِ وَ أَطِعِ اَللَّهَ فِی جَمِیعِ أُمُورِكَ فَإِنَّ طَاعَةَ اَللَّهِ فَاضِلَةٌ عَلَى مَا سِوَاهَا وَ خَادِعْ نَفْسَكَ فِی اَلْعِبَادَةِ وَ اُرْفُقْ بِهَا وَ لاَ تَقْهَرْهَا وَ خُذْ عَفْوَهَا وَ نَشَاطَهَا إِلاَّ مَا كَانَ مَكْتُوباً عَلَیْكَ مِنَ اَلْفَرِیضَةِ فَإِنَّهُ لاَ بُدَّ مِنْ قَضَائِهَا وَ تَعَاهُدِهَا عِنْدَ مَحَلِّهَا وَ إِیَّاكَ أَنْ یَنْزِلَ بِكَ اَلْمَوْتُ وَ أَنْتَ آبِقٌ مِنْ رَبِّكَ فِی طَلَبِ اَلدُّنْیَا وَ إِیَّاكَ وَ مُصَاحَبَةَ اَلْفُسَّاقِ فَإِنَّ اَلشَّرَّ بِالشَّرِّ مُلْحَقٌ وَ وَقِّرِ اَللَّهَ وَ أَحْبِبْ أَحِبَّاءَهُ وَ اِحْذَرِ اَلْغَضَبَ فَإِنَّهُ جُنْدٌ عَظِیمٌ مِنْ جُنُودِ إِبْلِیسَ. وَ اَلسَّلاَمُ


«نهج البلاغه، نامه69»


[ شنبه 16 بهمن 1395 ] [ 12:55 ب.ظ ] [ یدالله محمودی ]

[ نظرات() ]

بارش برف در حرم مطهر امام رضا(ع) صبح امروز پنجشنبه ۱۴ بهمن ۹۵


[ پنجشنبه 14 بهمن 1395 ] [ 01:09 ب.ظ ] [ یدالله محمودی ]

[ نظرات() ]

مجله اینترنتی دانستنی ها ، عکس عاشقانه جدید ، اس ام اس های عاشقانه